خنده احساس

اگر به آتش فراخوانی می خندم

اگر به پرتگاه فنا، بکشانی می خندم

اگر بند بند وجودم را بگسلانی می خندم

اگر به صد بار امیدم را بمیرانی می خندم

می خندم چون تو، خدای من، بخندی

چون حضوری که خدایم در آنی، خندیدنی است

چون غباری از وجودم رهایی، خندیدنی است

چون نشانی از آرام روانی، خندیدنی است

چون عشقی از خورشید خدایی، خندیدنی است